Arama

Artık ben, sürülmüş bir tarla kadar yorgun, bir mumun alevinde eriyen kadar sessizim. Uçurumun kıyısında asılı kalmış bir can, damıtılıp süzülen bir su, öğütülürken incelen bir un gibiyim. İçimdeki derman bir köşede hıçkırıyor; direncim, çaresizce ellerini açmış bekliyor. Evim, ocağım, sığınağım çok..